advertentie
Gezond leven
 
Levensfase
 
Medisch
 
Spreekuur
 
ReizenVoedingStressBewegen en gezondheidArbeid en gezondheidGezond gebitLeven met een chronische ziekteDrugs, alcohol en tabakZwangerschapBaby'sKinderenJongerenVrouwenMannenSeniorenChronische ziektenPsychische stoornissenOnderzoek en behandelingAlternatieve geneeswijzenMedische encyclopedieGeneesmiddelenatlasAfasie, wat nu?Leven met artroseLeven met astmaDementieDepressieDiabetes, wat nu?Hoge bloeddruk, wat nu?HoofdpijnZorgen voor een anderSporten met een beperkingVoedselallergie, wat nu?Leven met rugpijnIncontinentieVraag het de deskundigeGa ik hiermee naar de dokter?Symptomen ScanHet virtuele consultatiebureauDe virtuele oogarts
 
Home > Medisch > Medische encyclopedie > Osteomyelitis

Osteomyelitis

Pagina afdrukkenTell a friend
ADVERTENTIE
 

Inleiding

Osteomyelitis is een ontsteking in het bot. Deze komt voor in twee vormen: acute en chronische osteomyelitis. Bij acute osteomyelitis treden de verschijnselen plotseling op en verergeren ze vervolgens snel. Chronische osteomyelitis verloopt veel geleidelijker.

Oorzaak

Osteomyelitis wordt meestal veroorzaakt door een bacteriële infectie, maar soms kan ook een schimmel de oorzaak zijn.
Soms bevindt de oorspronkelijke infectiehaard zich elders in het lichaam (bijv. een steenpuist of een abces, of een infectie die is ontstaan na een ingreep aan de urinewegen) en verspreidt de infectie zich via het bloed naar het bot.
Osteomyelitis kan echter ook rechtstreeks optreden in het bot bij een (open) fractuur of na een operatie.
Vooral bij patiënten met diabetes of een verzwakte afweer is er een grotere kans op het ontstaan van osteomyelitis.

Kenmerken

Pijn in het aangedane deel is een van de meest voorkomende kenmerken van osteomyelitis. Bij acute infecties is meestal ook sprake van koorts, maar bij een al langer bestaande osteomyelitis hoeft geen koorts op te treden.
De patiënt wil vaak het ledemaat niet bewegen, en vrijwel altijd voelt de aangedane plaats warm aan en is deze gevoelig voor drukpijn.
Soms wordt er pus afgescheiden door de huid. Bij pusafscheiding in het gewricht ontstaat daar pijn en zwelling.

Diagnose

De diagnose osteomyelitis wordt gesteld op basis van de medische geschiedenis, lichamelijk onderzoek en zo nodig een aantal andere onderzoeken, zoals bloedonderzoek, röntgenopnamen en MRI-scans (magnetische resonantie beeldvorming).
Soms moeten er scans met een radioactieve stof worden gemaakt (scintigrafie) om de diagnose osteomyelitis te bevestigen. In de beginfase van de ziekte zijn afwijkingen niet altijd duidelijk te zien op röntgenfoto's. Ze kunnen dan echter wel worden opgespoord door een MRI-scan of een scan met een radioactieve stof.

Complicaties

De belangrijkste complicaties bij acute osteomyelitis zijn ontsteking van het nabijgelegen gewricht door uitbreiding van de infectie en misvorming van bot dat nog groeit.
Als de acute infectie niet wordt behandeld, kan deze zich ontwikkelen tot een langdurige infectie. Waar het botweefsel afsterft en pus niet wegkan, ontstaan holtes met pus die zeer moeilijk te bereiken zijn. De ziekte blijft dan jaren aanwezig, af en toe opvlammend.

Behandeling

Osteomyelitis kan worden behandeld met specifieke antibiotica. De keuze van het antibioticum wordt meestal gebaseerd op het resultaat van een kweek van wat pus die is afgenomen van de ontstekingsplaats. Als de osteomyelitis is veroorzaakt door tuberculose, is behandeling van de tuberculose vereist.
In het geval van een abces (pusophoping) kan het nodig zijn operatief een slangetje in te brengen (een 'drain' aan te leggen). De wond moet worden schoongemaakt en soms moet afgestorven bot worden verwijderd om de genezing te bevorderen.

Prognose

Voor acute osteomyelitis is de prognose na behandeling meestal goed.
Bij langdurige infecties is de prognose helaas niet bemoedigend, zelfs niet bij operatief ingrijpen.
In het geval van langdurige osteomyelitis die niet op behandeling reageert, moet soms een zware operatie worden uitgevoerd, waarbij onder meer het getroffen ledemaat wordt geamputeerd. Dit wordt echter alleen in extreme gevallen overwogen.

Voorzorgsmaatregelen

Onmiddellijke behandeling van fracturen, vooral wanneer het bot door de huid naar buiten steekt, is belangrijk. In de tussenliggende periode, tijdens vervoer naar het ziekenhuis, is het belangrijk het gebied zo schoon mogelijk te houden.
Daarnaast is een goede voeding belangrijk om de afweer van het lichaam tegen infectie te verbeteren. Bij patiënten met diabetes en bij personen met een verzwakte afweer kunnen actieve maatregelen nodig zijn om het risico van osteomyelitis te verkleinen.

Referenties

Bulstrode, C.J.K. (2000), Diseases of bones and joints: infections, in: Russell, R.C.G., Williams, N.S. and Bulstrode, C.J.K. (eds), Bailey and Love's short practice of surgery, 23rd ed, Arnold, London.

"Osteomyelitis", www.nlm.nih.gov/medlineplus/ency/article/000437.htm 31/5/2002

Bron: LSHTM Copyright: Medic Info Datum: 15/10/2002Disclaimer
advertentie