Bekkenpijn |
|
ADVERTENTIE
Inleiding
Bekkenklachten komen in de tweede helft van de zwangerschap veelvuldig voor. Veel zwangeren maken zich hier ernstig zorgen over en zijn bang voor bekkeninstabiliteit. Gelukkig is het bij de meeste niet zo ernstig dat extra maatregelen nodig zijn en verdwijnt het weer na de bevalling. Toch is het belangrijk om aandacht te besteden aan bekkenpijn. Bij de juiste diagnose en voorzorgsmaatregelen kan vaak erger worden voorkomen.
Oorzaken
Bekkenklachten worden veroorzaakt door een aantal factoren:
- Door het zwangerschapshormoon verweken de gewrichten. Hierdoor komt er ruimte tussen gewrichten. Dit is ook nodig want de baby moet straks door het bekken en je kunt iedere millimeter ruimte goed gebruiken. In het bekken ontstaat hierdoor ruimte tussen de schaambeenderen onderling en tussen je staartbot en je heupbeenderen. Bij sommige vrouwen wordt die ruimte iets teveel, hierdoor kunnen vooral de beide schaambotten iets scheef gaan staan ten opzichte van elkaar. Dit geeft pijnklachten.
- Door de indaling van de baby worden de botten van het bekken uit elkaar gedrukt. Ook dit kan pijn veroorzaken.
- Door de ruimte tussen de gewrichten kan er een zenuw knel komen te zitten, wat ook pijnlijk is.
Als je bij het vorderen van de zwangerschap wat last hebt van je bekken hoef je echt niet in paniek te raken. Natuurlijk kennen we allemaal de verhalen van vrouwen die na een zwangerschap in een rolstoel terecht zijn gekomen, maar dat zijn gelukkig de grote uitzonderingen. In het begin werd bekkeninstabiliteit niet erkend en werden veel vrouwen naar huis gestuurd met de woorden 'het hoort erbij'. Er is toen onvoldoende aandacht aan dergelijke klachten besteed waardoor sommige vrouwen niet juist zijn behandeld met als triest gevolg blijvende invaliditeit.
Gelukkig erkennen de meeste verloskundige en artsen tegenwoordig dat bekkeninstabiliteit bestaat en dat je een vrouw met bekkenklachten serieus moet nemen en moet onderzoeken wat de klachten veroorzaakt.
Een milde vorm van bekkeninstabiliteit komt bij veel zwangere voor en het is zaak erger te voorkomen.
Verschijnselen
- Eenzijdige pijn in bil, doortrekkend beknelling van zenuw.
- Pijn bij schaambot of staartbot bij indaling baby.
- Pijn bij schaambot of staartbot.
- Gecombineerd met pijn bij (trap)lopen.
- Omdraaien in bed, opstartpijn 's morgens, bekkeninstabiliteit afhankelijk van ernst.
- Pijn ontstaat vooral na het werken, tijdens werken valt het vaak mee.
Behandeling
Als je wat klachten hebt, maar je wordt niet echt belemmerd in je dagelijkse doen en laten, neem dan de volgende adviezen in acht:
- rust meer, veel rusten is eigenlijk het enige dat helpt;
- til zo min mogelijk;
- houd je bekken in evenwicht. Dat wil zeggen niet op 1 been hangen als je staat te wachten in een rij, niet met de benen over elkaar zitten, bij traplopen eerst 1 voet op 1 tree en de volgende voet aansluiten, dus tree voor tree met 2 voeten betreden;
- loop zo min mogelijk trappen. Als je 's morgens vroeg bedenkt wat je allemaal beneden nodig hebt, scheelt je dat heel wat keer de trap op en af rennen. Leg 's nachts een klein kussentje tussen je knieën als je op je zij slaapt. Dit zorgt ervoor dat je bekken stabieler is;
- verdeel je werk over de hele week. Ga niet op 1 dag het hele huis stofzuigen. Het beste zou zijn als de zware werkzaamheden in huis door een ander gedaan werden;
- ga niet met kratten boodschappen lopen sjouwen;
- als je nog buitenshuis werkt, probeer dan minder te gaan werken;
- als je ook last hebt van ongewild urineverlies (komt vaak voor bij bekkenklachten) oefen dan de bekkenbodemspier goed;
Als bovenstaande de klachten vermindert kun je rustig zo door gaan. Vertel je verloskundige bij de volgende controle wel dat je deze klachten hebt.
Heb je dusdanige klachten dat je je werk niet meer kunt uitoefenen en dat alles je teveel is, neem dan contact op met je verloskundige. Meestal vindt dan een verwijzing naar een fysiotherapeut plaats die je wat oefeningen kan geven, je adviezen zal geven en soms een bekkenband zal adviseren. Het is wel belangrijk dat je een fysiotherapeut kiest die zich verdiept heeft in bekkeninstabiliteit, lang niet alle therapeuten hebben hier voldoende kennis van en een onjuist advies kan zeer veel schade toebrengen.
Bevalling
Veel vrouwen die erg last hebben van bekkenpijn zijn bang voor de bevalling. Soms vragen ze om een keizersnede met het idee dat het beter zou zijn voor het bekken. Dit is niet juist. Bij een keizersnede worden de buikspieren doorgesneden. De buikspieren zijn zeer belangrijk bij het stabielhouden van het bekken. Je kan je voorstellen dat na een keizersnede het bekken nog meer moeite heeft om te genezen. In het algemeen geldt dan ook dat vrouwen met bekkenklachten (bekkeninstabiliteit) normaal kunnen bevallen. Wel is een aantal dingen erg belangrijk tijdens en na de bevalling:
- Het persen moet rustig gebeuren, een stortbevalling moet worden vermeden.
- Tijdens het persen moeten de voeten op het bed blijven staan (als je in bed bevalt), dus niet in je knieholtes de benen naar je gezicht trekken.
- Na de bevalling op bed wassen.
- De eerste dagen na de bevalling op bed blijven en erna zeer rustig opbouwen. Luisteren naar je lichaam is zeer belangrijk. Niemand kan je van tevoren vertellen hoe lang je nog klachten zult houden na de bevalling.
- De eerste 4 dagen na de bevalling geen traplopen.
- De baby niet in badje doen. Deze houding is erg slecht voor je als je last hebt van je bekken. Natuurlijk wil je de baby graag zelf baden. Neem de kleine mee onder de douche. Als je zelf onder de douche gaat zitten kan je de baby heerlijk op je schoot wassen. Je zult merken dat de baby het heerlijk vindt al die spetters op zijn gezichtje. Het afdrogen aan de commode kun je beter aan de kraamverzorgster overlaten.
- Verschoon de baby niet aan de commode, maar leg hem bij je op bed terwijl je zelf ook gemakkelijk op bed gaat zitten.
| Bron: Sandra Vuik | Copyright: Medic Info | Datum: 24/07/2001 | Disclaimer |