Oorsuizen

Inleiding

Oorsuizen is het horen van geluiden die niet van buiten afkomstig zijn. Oorsuizen kan in één of beide oren voorkomen en is een zware psychische belasting. De medische term voor oorsuizen is tinnitus.

Er is niet precies bekend wat de oorzaak van oorsuizen is, maar waarschijnlijk is er sprake van een beschadiging van de haarcellen in het slakkenhuis. Oorsuizen kan verband houden met gehoorverlies, hard geluid, langdurige middenoorontsteking, de ziekte van Ménière, otosclerose, het gebruik van schadelijke geneesmiddelen of de aanwezigheid van gezwellen in het oor. Tevens kan oorsuizen als begeleidend verschijnsel optreden bij een algemene slechte gezondheid, koorts, hart- en vaataandoeningen, hoge bloeddruk, bloedarmoede, gezwellen van bloedvaten, neurologische aandoeningen zoals multiple sclerose, suikerziekte en alcoholgebruik.

Verschijnselen

Oorsuizen kan in een of beide oren voorkomen. De waargenomen geluiden worden vaak omschreven als gerinkel, geklingel, suizen, zoemen, sissen of fluiten. Tevens kan het geluid klinken als een klok of bel, de wind, zeegeluiden, krekels of tjilpen. Het oorsuizen is meestal voortdurend aanwezig en kan afwisselend hard of zacht en hoog of laag zijn. Ernstige vormen van oorsuizen kunnen leiden tot een depressie, angst, slaapstoornissen en andere verschijnselen die de kwaliteit van leven aanzienlijk aantasten.

Diagnose

De diagnose wordt gesteld op basis van de medische voorgeschiedenis, het verhaal van de patiënt en de verschijnselen. Tevens wordt een lichamelijk onderzoek verricht waarbij vooral het oor goed wordt bekeken. Aanvullend kunnen een audiologisch, neurologisch of cardiovasculair onderzoek worden uitgevoerd en een CT- of PET-scan worden gemaakt.

Behandeling

Oorsuizen is moeilijk te behandelen en meestal blijft de patiënt, ook na behandeling van de onderliggende oorzaak, last houden van het storende geluid.

Het gebruik van zogenoemde maskeerders, die een ruis van een andere aard produceren en op die manier het oorsuizen onderdrukken, kan enige verlichting geven. Tevens worden ontspanningsoefeningen aanbevolen. Door steun van naasten in de vorm van bemoediging en begrip kan de patiënt beter met de aandoening leren omgaan en kan angst of een depressie voorkomen worden.

Meer informatie

Informatie van de Nederlandse Vereniging voor Keel-Neus-Oorheelkunde en Heelkunde van het Hoofd-Halsgebied
www.kno.nl

Informatie van het Nederlands Huisartsen Genootschap
nhg.artsennet.nl

Informatie van de Nederlandse Vereniging voor Slechthorenden (NVVS) en de Nederlandse Federatie van Ouders van Slechthorende kinderen en van kinderen met spraak-taal moeilijkheden (FOSS)
www.nvvs.nl

Algemene informatie over oorsuizen
nl.wikipedia.org/wiki/Tinnitus

Informatie over het slakkenhuis
nl.wikipedia.org/wiki/Slakkenhuis_(oor)

Informatie over gehooronderzoek
www.kno.nl

Informatie van Geestelijke Gezondheidszorg en Maatschappelijke Dienstverlening voor Doven en Slechthorenden (GGMD) en VIA, Landelijk Centrum GGZ en Gehoorstoornissen
www.hulpbijoorsuizen.nl

Andersson, G., Khakpoor, A. & Lyttkens, L. (2002), “Masking of tinnitus and mental activity”, Clinical Otolaryngology and allied sciences, vol. 27, no. 4, pp. 270-4.

Leighton, S. (1992), “Tinnitus”, Burton, M. Hall & Colman’s Disease of the Ear, Nose and Throat, 15th ed, Churchill Linvingstone, London.

McMormick, Primrose, W.J. & Mackenzie, I.J. (1992), “Tinnitus”, A New Short Text Book of Otolaryngology, 3rd ed, British Library Cataloguing.

Tonkin, J. (2002) “Tinnitus:More can be done than most GPs think”, Australian Family Physician”, vol. 31, no. 8, pp. 712-6.

Bron: LSHTM

Datum: 23/02/2009

Disclaimer