Miskraam |
|
Inleiding
We spreken van een miskraam (artsen noemen het een spontane abortus) als de zwangerschap misgaat voor de 16 weken zwangerschap.
Hoe verloopt een miskraam?
Een miskraam kan zich op vele manieren openbaren:
1) Als je lichaam echt bezig is om het afgestorven vruchtje uit te stoten, dan heb je bloedverlies en krampende buikpijn (voor diegenen die al
eerder bevallen zijn, het voelt echt als weeën). We noemen dit een abortus ingang.
Het bloedverlies kan een aantal dagen duren voordat het vruchtje daadwerkelijk wordt uitgestoten. Op het moment dat je baarmoeder het vruchtje naar buiten aan het werken is, krijg je weeën omdat de baarmoedermond toch iets open moet. Dit kan behoorlijk pijnlijk zijn. Het moment van uitstoting gaat nogal eens gepaard met hevig bloedverlies.
Als je hier niet op voorbereid bent, kun je hier best van schrikken. Het bloedverlies kan zo hevig zijn dat je het niet aankunt met maandverband, het stroomt er echt uit. Vrij snel hierna bereiken de krampen een hoogtepunt en voel je dat er 'iets' uit je baarmoeder floept. Dit is het vruchtje. Probeer dit op te vangen. De meeste verloskundigen of huisartsen willen dit graag zien om te beoordelen of alles eruit is gekomen.
Nadat het vruchtje is uitgestoten neemt de pijn af en vermindert het bloedverlies tot het niveau van een normale menstruatie. Je houdt nog een aantal dagen bloedverlies en dan stopt het en ga je na een aantal weken weer normaal menstrueren. Een enkele keer stopt het bloeden niet en blijkt de miskraam niet compleet te zijn geweest. Je wordt dan doorverwezen naar de gynaecoloog voor een curettage (schoonmaken van de baarmoeder).
2) Soms is er ogenschijnlijk niets aan de hand. Je hebt geen bloedverlies en je voelt je normaal zwanger.
Bij ongeveer 10 weken ga je voor het eerst naar de verloskundige en daar wordt geen hartje gehoord. De echo die later gemaakt wordt,
laat ook geen hartactie bij het vruchtje zien. Het is nu zeer waarschijnlijk dat het vruchtje al veel eerder is afgestorven, maar nog niet is
uitgestoten. We spreken dan van een gemiste miskraam oftewel missed abortion.
Soms wordt er op de echo alleen nog een vruchtzakje gezien (geen vruchtje). Dit betekent dat het al heel vroeg in de zwangerschap is misgegaan. Het kan ook zijn dat je minder ver zwanger bent. Was je bijvoorbeeld erg onregelmatig ongesteld, of ben je zwanger
geworden met de pil, dan kan het zijn dat het vruchtje nog zo klein is dat er geen hartje te zien is. Hierdoor kan het voorkomen dat degene die de echo beoordeelt je zal adviseren om over 1-2 weken terug te komen voor een echo om te zien of het dan gegroeid is.
Als men tot de verdrietige conclusie is gekomen dat het niet goed is met je zwangerschap, kun je vaak kiezen of je af wilt wachten tot je lichaam het vruchtje uitstoot of dat je gecuretteerd wilt worden.
Afwachten:
Als je besluit af te wachten tot de miskraam vanzelf op gang komt, begint er een onzekere periode. Tenslotte weet je niet hoe en wanneer het begint.
Over het algemeen genomen begint het met licht bloedverlies en lichte buikpijn. Dit houdt een aantal dagen aan om over te gaan in heftig bloedverlies
en krampende pijnen. (zie spontane abortus) Soms gebeurt er in de afgesproken periode niets. Als je dan toch thuis het vruchtje wilt verliezen, is
er de mogelijkheid om cytotec voorgeschreven te krijgen. Dit zijn tabletten die vaginaal ingebracht moeten worden en die ervoor zorgen dat de baarmoedermond
open gaat staan. Een beetje hulp voor als het niet spontaan gebeurt en je dat wel wilt. Meer over Cytotec kun je lezen onder dat hoofdstuk.
Curettage
Bij de gynaecoloog wordt een afspraak gemaakt voor een curettage. Je kan je dus instellen op een datum. Voor sommige vrouwen is dit prettiger omdat
ze willen weten waar ze aan toe zijn. Curettage vindt over het algemeen onder plaatselijke verdoving plaats en duurt 5 tot 10 minuten. Met de verdoving krijg je tevens een rustgevend middel toegediend. In veel ziekenhuizen wordt een roesje gegeven. Een lichte narcose zodat je het niet bewust hoeft mee te maken.
Als je besluit via een curettage je zwangerschap te beëindigen, zal er altijd cytotec worden voorgeschreven. Deze tabletten moet je dan ongeveer drie uur voor de ingreep inbrengen.
Dit heeft als gevolg dat de baarmoedermond al wat open gaat staan zodat de ingreep makkelijker kan worden uitgevoerd. Denk er aan dat door het inbrengen
van deze tabletten er krampen en bloedverlies zullen optreden. De ingreep vindt poliklinisch plaats. Soms vinden vrouwen het vreselijk eng om dit bewust mee te moeten maken. Is dit het geval, overleg dit dan met je gynaecoloog of verloskundige/huisarts. Er bestaat ook de mogelijkheid tot een curettage onder narcose.
Dat dit nooit de eerste keuze is van een arts is begrijpelijk. Het is een relatief eenvoudige ingreep en narcose brengt altijd een risico met zich mee, hoe minimaal ook.
Tip: Besluit niet te snel tot een curettage……Als je voor het eerst op controle gaat en je krijgt dan te horen dat de zwangerschap
niet goed is (gemiste abortus), hebben veel stellen de neiging om direct over te gaan tot een curettage. Zo van, als het niet goed is, moet ik er direct vanaf. Dit is een logische reactie, maar lang niet altijd de wijste. Ervaring leert dat je dan later toch het gevoel hebt dat het allemaal langs je heen is gegaan. Je ging ten slotte vrolijk en nietsvermoedend voor je eerste controle en een poosje later blijkt de wereld er heel anders uit te zien. Dit moet je even tot je door laten dringen…..
Als het medisch verantwoord is, adviseer ik altijd om nog 2 weken af te wachten of je lichaam het vruchtje zelf uitstoot. Het blijkt voor de meeste vrouwen dan toch makkelijker te verwerken. Het is niet goed geweest en mijn lichaam heeft het zelf opgeruimd. Mocht je er echt niet aan moeten denken om nog langer af te wachten, probeer dan in ieder geval een nachtje te wachten zodat jij en je partner bewust zijn van het feit dat je afscheid moet nemen van een nieuw leven waar jullie al van alles over gefantaseerd hadden.
Verwerking
Het krijgen van een miskraam is een ingrijpende ervaring, die door iedereen anders wordt ervaren. Er zijn genoeg vrouwen die na een miskraam de draad van het leven weer snel oppakken en er niet al te veel moeite mee hebben. Maar er zijn minstens zoveel vrouwen die erg veel moeite hebben met de verwerking van een miskraam. Daar is soms maar weinig begrip voor.Ook al weet je wel dat tien procent van de zwangerschappen eindigt in een miskraam, toch hou je er niet echt rekening mee. Stellen die een miskraam hebben gehad gaan vaak door een rouwproces, met alles wat daarbij hoort.
Sommige vrouwen hebben het gevoel dat hun lichaam faalt of gaan allerlei oorzaken bij zichzelf zoeken waardoor het misgegaan kan zijn. In de helft van de gevallen wordt een miskraam veroorzaakt door een chromosomenafwijking bij het vruchtje; vaak wordt er echter geen reden gevonden.
Het is belangrijk dat je samen over de miskraam praat, geef elkaar de ruimte om te huilen en verdrietig te zijn. Vrouwen hebben het vaak moeilijker met de miskraam dan mannen, maar er zijn genoeg mannen die het er ook best moeilijk mee hebben.
Als jullie nog niet aan de familie verteld hadden dat je zwanger was, is het vaak verstandig om wel te vertellen dat je een miskraam hebt gehad. Je omgeving zal dan beter begrijpen dat je verdrietig bent en soms zelfs afwijzend zult reageren als iemand anders vertelt dat ze zwanger is.
Helaas hoor je nogal eens dat er weinig begrip is voor het verdriet van iemand die een miskraam heeft meegemaakt. Dooddoeners als: 'Je bent jong dus je kunt wel weer zwanger worden' of 'Ach, je moet maar zo denken: dit gebeurt heel vaak', helpen je absoluut niet. Probeer het de mensen niet kwalijk te nemen, misschien heb je zelf ook zo gedacht voordat je het zelf meemaakte. Er wordt nu eenmaal erg makkelijk over een miskraam gesproken.
Hoelang het duurt voordat je over de miskraam heen bent is niet te zeggen: dit is voor iedereen anders. Er zijn gevallen bekend van vrouwen die een half jaar verdrietig zijn, nergens zin in hebben en zich lusteloos en teleurgesteld voelen.
Tip: Bewaar een aandenken aan deze zwangerschap, bijvoorbeeld de foto van de echo, de afsprakenkaart van de verloskundige of schrijf je verhaal en gevoelens over dit kindje op. Dit kan helpen in de verwerking en bovendien, hoe kort dit leven ook bij jullie is geweest, het was wel jullie kindje waar je met vreugde naar uitkeek. Dit verdient een herinneringsplekje.
Zwangerschap na een miskraam
Als je een miskraam hebt gehad, heb je erna net zoveel kans als ieder ander dat je volgende zwangerschap goed verloopt (85 tot 90%)Na drie miskramen achter elkaar, heb je 55 tot 75% kans op een goed verlopende volgende zwangerschap. Uiteraard is dit wel afhankelijk van de oorzaak die gevonden wordt voor je miskramen.
| Bron: Sandra Vuik | Copyright: Medic Info | Datum: 25/05/2007 | Disclaimer |