Gewrichtspijn

Inleiding

Als één of meer lichaamsgewrichten opgezwollen zijn en/of pijn doen, spreken we van gewrichtspijn. Door deze pijn kan de beweeglijkheid van een gewricht minder worden.

Niet alle gewrichten in het lichaam zien er hetzelfde uit. Zo bestaat de schouder uit een kogelgewricht en zitten er in de vingers scharniergewrichten. Normaal gesproken bedekt een zacht laagje kraakbeen de gewrichtsoppervlakken van de botten. Bovendien bevat het gewricht vocht, dat de botten soepel en pijnloos over elkaar doet glijden. In het knie- en kaakgewricht zit ook een meniscus, dat is een kraakbeenschijf die in het gewricht als schokdemper fungeert. Als een meniscus is gescheurd, kan dit pijnlijk zijn.

Oorzaak

Gewrichtspijn kan uiteenlopende oorzaken hebben en zowel acuut (plotseling) opkomen en snel weer verdwijnen als chronisch (langzaam) opkomen en tot zo’n zes weken aanhouden. Een blessure of infectie kan bijvoorbeeld acute gewrichtspijn veroorzaken. Soms is gewrichtspijn een symptoom van een ernstiger achterliggende ziekte, zoals hepatitis (leverontsteking) of acute reuma (komst meestal bij kinderen voor en tast soms ook de hartkleppen aan). De meest voorkomende oorzaken van chronische gewrichtspijn zijn osteoartritis, waarbij slijtage optreedt aan de gewrichtsbotten, en chronische reuma (reumatoïde artritis).

Diagnose

Door te kijken, te voelen en te bewegen onderzoekt een arts een gewricht. Hij kijkt of het gewricht opgezwollen is en hoe het met de spieren rond het gewricht gesteld is. Daarna voelt hij onder andere of het gewricht warm is en waar de pijn precies zit. Tot slot beweegt hij het gewricht om de beweeglijkheid te bepalen. De arts is erop bedacht dat het onderzoek pijnlijk kan zijn en doet alleen wat strikt noodzakelijk is voor een goede diagnose.

Omdat gewrichtspijn veel verschillende oorzaken kan hebben, is een goede beschrijving van de verschijnselen essentieel. Eventueel wordt bloed onderzocht om het aantal bloedcellen te tellen of het gehalte aan bepaalde eiwitten te meten. Ook kan het vocht in de gewrichtsholte worden onderzocht. Met behulp van röntgenfoto’s en andere beeldtechnieken kunnen de aard en de omvang van de schade aan het gewricht worden vastgesteld.

Behandeling

De behandeling van gewrichtspijn is vooral gericht op aanpak van de achterliggende oorzaak en op bestrijding van de pijn en andere symptomen. Vaak worden er pijnstillers (analgetica) voorgeschreven bij de behandeling.

Gebruik alleen de pijnstillers die uw arts voorschrijft. Hij weet het beste welke middelen, dosering en innameduur voor u het meest geschikt zijn.

Voorzorgsmaatregelen

Door uw gewrichten bij zware inspanning te beschermen, vermindert u de kans op gewrichtspijn. Denk bijvoorbeeld aan schoenen die goede steun bieden. Als u toch gewrichtsproblemen krijgt of blijft houden, raadpleeg dan vooral uw huisarts. Niet alleen medicijnen, maar bijvoorbeeld ook fysiotherapie en oefeningen kunnen een oplossing bieden.

Meer informatie

Haslett, C., Chilvers, E.R., Hunter, J.A. & Boon N (1999) (eds), Davidson’s Principles and Practices Of Medicine, 18^th ed, Churchill Livingstone, Edinburgh.

Kumar, P. & Clark, M (1999)(eds). Clinical Medicine, 4^th Ed, Harcourt Publishers, London.

Adams & Hamblen (1996). Outline of Orthopaedics, 12^th Edition, Churchill Livingstone, London.

Bron: LSHTM

Datum: 16/07/2004