Ongewenste haargroei

Inleiding

Ongewenste haargroei is een ruim begrip. Per cultuur en per persoon verschilt het welke beharing als ongewenst wordt beschouwd.

Oorzaken

Ongewenste haargroei heeft een aantal oorzaken. Dit zijn:

Cultuur
De oorzaak van ongewenste haargroei is voor een groot deel te vinden in de cultuur. In Nederland vinden veel mensen dat vrouwen gladde benen en oksels moeten hebben. Vrouwen beschouwen beharing op deze plaatsen derhalve als ongewenst.
Zwangerschap
In de zwangerschap wordt de huid beter doorbloed groeit er meer haar. Op de benen, de buik en rond de tepels kan meer haar groeien. Na de zwangerschap valt het extra haar overigens weer uit.
Medicijngebruik
Een aantal medicijnen heeft haargroei ten gevolg. De huisarts kan u hierover informeren.
Medische aandoening
Er zijn slechts enkele medische aandoeningen die gepaard gaan met ongewenste beharing. We spreken van hypertrichose, als is er sprake van een toegenomen beharing op plaatsen waar normaal ook haar groeit.. Hirsutisme is een aandoening waarbij vrouwen een mannelijk beharingspatroon ontwikkelen. In de meeste gevallen is er geen duidelijke oorzaak.

De verschijnselen van ongewenste haargroei zijn vaak persoonlijk. Wat voor de ene persoon ongewenste haargroei is, kan voor een ander geen enkel probleem zijn.
Er kan onderscheid gemaakt worden tussen toegenomen beharing op plaatsen waar normaal ook haar groeit en hirsutisme waarbij een vrouw een mannelijk beharingspatroon ontwikkeld.

Diagnose

De diagnose ongewenste haargroei wordt gesteld door de persoon zelf. In het geval van overmatige haargroei kan de huisarts nagaan of er een eventuele onderliggende oorzaak is. In de meeste gevallen zal dat echter niet het geval zijn.

Behandeling

Ongewenst haar kan op veel manieren worden verwijderd, waarbij gelet moet worden op de onderliggende oorzaak en de verdeling van de ongewenste haargroei. Sommige methoden hebben een tijdelijk, andere een permanent resultaat.

Methoden voor tijdelijke verwijdering
Over het algemeen kunnen ontharingsmiddelen, voornamelijk ontharingscrèmes, zonder al te veel problemen worden gebruikt. Daarnaast is scheren een eenvoudige oplossing. Een andere methode is bleken, waarbij de haarkleur wordt aangepast aan de huidskleur, zodat de haargroei minder opvalt.
Hoewel epileren en harsen het ongewenste haar vrij goed verwijderen, zijn het vaak pijnlijke methoden. Bovendien wordt verondersteld dat ze een snelle terugkeer van de haargroei bevorderen als gevolg van verhoogde bloedtoevoer naar de haarfollikels.

Methoden voor permanente verwijdering
Een methode voor permanente verwijdering van ongewenst haar is elektrolyse, waarbij de haarfollikel permanent wordt beschadigd met behulp van laagspanningsstroom via een dunne naald. Dit is een veilige techniek mits die wordt uitgevoerd door een deskundige. Wanneer een onervaren persoon de methode toepast, kunnen er nare littekens en wondjes ontstaan.
Sinds kort wordt ook lasertherapie gebruikt om ongewenst haar te verwijderen door de haarfollikels te beschadigen, zodat de haargroei permanent wordt gestopt. Dit is echter een kostbare procedure en bij sommige personen kunnen er bijwerkingen optreden, zoals huidpigmentatie en littekenvorming.
Wanneer u voor permanente verwijdering kiest kan het raadzaam zijn eerst met uw dokter te overleggen welke ontharingsmethode u het best kunt toepassen.

Meer informatie

www.huidinfo.nl
Informatie over overbeharing geschreven door nederlandse dermatologen

www.nlm.nih.gov
(Engels) Informatie van de National Library of Medicine (USA)

Schofield, O.M.V. & Hunter, J.A.A. 1999, ’Diseases of the Skin’, in: Davidson’s Principles and Practice of Medicine, eds C. Haslett, E.R.E Chilvers, J.A.A. Hunter & N.A. Boon, Harcourt Publishers, London.

Drury, P.L. & Howlett, T.A. 1999,’ Endocrinology’, in Clinical Medicine, eds P. Kumar & M. Clark, Harcourt Publishers, London.

Bron: LSHTM

Datum: 12/02/2006