Gezond leven
 
Levensfase
 
Medisch
 
Spreekuur
 
SlapenReizenVoedingMentaal fitBewegen en gezondheidAlternatieve geneeswijzenArbeid en gezondheidGezond gebitDrugs, alcohol en tabakZwangerschapBaby'sKinderenJongerenVrouwenMannenSeniorenChronische ziektesHart - en vaatziektesMedische encyclopediePsychische AandoeningenGeneesmiddelenatlasBorstkankerAfasieArtroseAstmaDementieDepressieDiabetesHoge bloeddrukHoofdpijnIncontinentieLeven met een chronische ziekteMantelzorgRugpijnSporten met een beperkingVoedselallergieVraag het de deskundigeGa ik hiermee naar de dokter?Symptomen ScanHet virtuele consultatiebureau
 

Neuspoliep

Tell a friendPagina afdrukken
 

Inleiding

De neus is behalve een gespecialiseerd reukorgaan ook een punt waar lucht het lichaam kan binnenstromen. De neus bestaat uit de uitwendige neus en de neusholte, een ruimte die bekleed is met zacht weefsel en slijmvlies. Een neuspoliep is weefsel dat boven het normale oppervlak van het weefsel in de neusholte uitgroeit of uitsteekt. Een poliep is onregelmatig van opbouw en kan zowel vanuit een vrij brede basis als een smal steeltje ontstaan. Poliepen worden het meest aangetroffen in de zeefbeenholte.

Oorzaak

Een neuspoliep ontstaat meestal als gevolg van een langdurige ontsteking van de neusbijholte chronische sinusitis. De ontsteking kan leiden tot een verhoogde bloedtoevoer naar een deel van de bekleding van de holte en een overmatige weefselgroei in dat gebied. Hieruit kan dan een neuspoliep ontstaan.

Verschijnselen

Kleine poliepen die binnen de neusholte blijven, geven vaak geen verschijnselen. Soms wordt de neuspoliep echter zo groot dat hij de neusholte vult. Door hard snuiten of niezen kan de poliep gaan uitsteken in de neusholte. De poliep kan in de neus verder groeien en uiteindelijk de openingen van andere holtes afsluiten of achterwaarts de neus-keelholte in groeien. Mensen bij wie de neusholte is afgesloten door een neuspoliep ruiken soms minder goed.

Diagnose

Een normale röntgenfoto van de neusholte kan de diagnose neuspoliep bevestigen. Door met een spiegeltje in de neus te kijken kan de arts zien dat de neuspoliep naar binnen in de neusholte is gegroeid. Aan de hand van een CT-scan van de holte kan een plan voor de behandeling worden gemaakt. Voor het opsporen van aandoeningen die de poliepen veroorzaken, kunnen nog andere onderzoeken nodig zijn, zoals allergietests, neuskweken en reuktests. Een neus- en sinusendoscopie kunnen nodig zijn om de oorzaak en omvang van de neuspoliep zichtbaar te maken en te beoordelen.

Behandeling

Behandeling met corticosteroïden kan de sinusontsteking die tot poliepvorming leidt helpen terugdringen of in bedwang houden. Ook zal de poliep hierdoor kleiner worden en daarmee minder klachten geven.

Als medicamenteuze behandeling geen of onvoldoende effect heeft, kan gekozen worden voor een operatie.

Er zijn twee varianten van de operatie, die poliepectomie heet. De eerste variant is een poliepextractie, waarbij onder plaatselijke verdoving dat deel van de poliep wordt verwijderd, dat in de neus zichtbaar is. Het deel dat in de zeefbeenholte zit wordt op deze manier niet verwijderd. De tweede optie is een (endoscopische) neusoperatie, waarbij onder plaatselijke of algehele verdoving de poliepen zowel uit de neus als uit de bijholten worden verwijderd. Tegenwoordig wordt een poliepectomie uitgevoerd door middel van een endoscopie. In het geval van een terugkerende neuspoliep verdient de open operatie, ofwel de operatie volgens Caldwell-Luc, echter de voorkeur.

Complicaties

Na een eenvoudige poliepectomie is er een grote kans op terugkeer van de neuspoliep. Wanneer, behalve de poliep, ook de volledige bekleding van de aangetaste neusbijholte wordt verwijderd, kan dat helpen om terugkeer te voorkomen.

Meer informatie

Informatie van de vereniging voor Keel-Neus-Oorheelkunde en Heelkunde van het Hoofd-Halsgebied
www.kno.nl

(Engels) Busaba, N.Y. and Kieff, D. (2002), “Endoscopic Sinus Surgery for Inflammatory Maxillary Sinus Disease”, Laryngoscope, vol. 112, no. 8, pt. 1, August, pp. 1378-1383 (USA)
www.ncbi.nlm.nih.gov

(Engels) Mehanna, H., Mills, J., Kelly, B., et al. (2002), “Benefit from Endoscopic Sinus Surgery”, Clinical Otolaryngology and Allied Sciences, vol. 27, no. 6, December, pp. 464-471 (USA)
www.ncbi.nlm.nih.gov

Stedman’s Medical Dictionary, 27th ed., Lippincott, Williams & Wilkins, Philadelphia.

White, J.A. (1991), Paranasal Sinus Infections, in: Ballenger, J.J. (ed.), Diseases of the Nose, Throat, Ear, Head and Neck, 14th ed., Lea and Febiger, London.

Bron: LSHTM Copyright: Medicinfo Datum: 27/03/2008