Vaginale afscheiding en - infecties in de zwangerschap |
|
ADVERTENTIE
Veranderende afscheiding als je zwanger bent
Normale vaginale afscheiding is wittig van kleur en voelt slijmerig en plakkerig aan. In de zwangerschap kan de hoeveelheid en de dikte van de afscheiding (fluor) sterk variëren. Veel vrouwen hebben veel meer afscheiding tijdens de zwangerschap dan normaal. De afscheiding hoort wel doorzichtig of wit te blijven en vloeibaar, slijmerig en plakkerig.Vruchtwater of afscheiding?
Soms kan de afscheiding zo dun zijn dat je twijfelt of het geen vruchtwater is. Je kunt echt scheutjes fluor verliezen. Het onderscheid tussen vruchtwater en afscheiding is vaak moeilijk te maken. Je kunt het verschil zelf merken door aan de afscheiding te voelen. Ook al is afscheiding soms heel dun, bijna waterig, het blijft altijd wat plakkerig of slijmerig. Als je afscheiding tussen duim en wijsvinger houdt en dan je vingers voorzichtig van elkaar haalt, dan blijft afscheiding licht plakken, vruchtwater doet dit niet. Bovendien ruikt vruchtwater anders dan afscheiding. Normale afscheiding ruikt eigenlijk niet, vruchtwater heeft een heel typische zoete weeïge lucht. Een ander verschil is dat vruchtwater vaak witte vlokken bevat, zeker als je nog niet bent uitgerekend. Als je overtijd loopt, zitten er vaak geen vlokken meer in het vruchtwater.
Buiten het feit dat je dus meer afscheiding kunt hebben als je zwanger bent, ben je ook vatbaarder voor vaginale infecties. Doordat de hoeveelheid glycogeen van je vagina verandert tijdens de zwangerschap kunnen de bacteriën, die normaal in je baarmoeder leven, minder goed hun werk doen, hierdoor wordt de zuurgraad van de vagina lager. De normale, niet-schadelijke, bacteriën zorgen ervoor dat andere, schadelijke, bacteriën en schimmels minder goed kunnen overleven. Door de verminderde werking van deze niet-schadelijke bacteriën wordt je vagina dus vatbaarder voor schadelijke bacteriën en schimmels. Een vaginale infectie gaat niet altijd gepaard met klachten. Bij afscheiding die stinkt, groen-gelig of yoghurt-achtig is en bij jeuk- of pijnklachten is het altijd verstandig je huisarts te raadplegen.
Tekenen van een infectie
Tijdens de zwangerschap heb je vaak last van veel meer afscheiding dan normaal. Maar je bent ook vatbaarder voor een vaginale infectie in de zwangerschap.Een vaginale infectie gaat niet altijd gepaard met duidelijke klachten. Bij onderstaande klachten is het altijd verstandig om je huisarts te bezoeken om de afscheiding te laten onderzoeken:
- yoghurt-achtige afscheiding;
- geel groene afscheiding;
- grijze afscheiding;
- jeukende vagina of schaamlippen;
- rode vagina;
- pijnlijke vagina;
- pijn tijdens het vrijen;
- pijn bij het plassen;
- branderige vagina of schaamlippen;
- steeds terugkerende blaasontsteking.
Het onderzoek
Door onderzoek van de afscheiding kan de huisarts je direct vertellen of je een vaginale infectie hebt en welke vorm het is. Zo kan hij of zij je de juiste medicijnen voorschrijven en de infectie behandelen.
Een huisarts ziet dagelijks vrouwen met een vaginale infectie. Schaam je dus niet. Een vaginale infectie gaat niet vanzelf over en kan schadelijk zijn voor de zwangerschap of voor de baby als hij geboren wordt. Het is dus belangrijk dat de infectie behandeld wordt. Bij de diverse infecties kun je lezen wat de symptomen zijn en of ze schadelijk zijn voor de zwangerschap of baby. Als je naar de huisarts gaat omdat je denkt dat je een vaginale infectie hebt, was je dan niet van tevoren. Als je alle afscheiding weg wast, kan de huisarts veel minder makkelijk een juiste diagnose stellen. Het klinkt vies om ongewassen naar de huisarts te gaan, maar zonder zichtbare afscheiding valt er niets te onderzoeken.
De huisarts zal eerst gewoon kijken of hij tekenen van een infectie ziet, hij bekijkt dus je schaamlippen en je vagina en ziet of er uitslag is of roodheid. Vervolgens zal de huisarts met een speculum (eendenbek) de vagina in gaan en kijken of er abnormale afscheiding is. Indien nodig zal de huisarts met een spatel wat afscheiding weghalen en dit onderzoeken onder de microscoop. Door microscopisch onderzoek en het bepalen van de zuurgraad van de afscheiding kan vaak al gezegd worden welke vorm van infectie het is. Soms is het nodig om een kweek te maken en dan duurt het een paar dagen voordat duidelijk is welk beestje de infectie veroorzaakt.
Hoe voorkom ik een infectie?
Hygiëne is heel belangrijk, maar het gebruik van zeep wordt juist sterk afgeraden. Door zeep te gebruiken bij het wassen van de vulva en vagina zorg je ervoor dat de zuurgraad van je vagina vermindert. Als het milieu van je vagina minder zuur wordt, kunnen schadelijke bacteriën er juist makkelijker in overleven. Door het gebruik van zeep zorg je er dus voor dat je juist sneller een vaginale infectie krijgt. Was je van onderen dus alleen met lauw warm water en droog goed af, waarbij je niet te ruw moet wrijven.Het gebruik van inlegkruisjes zorgt ervoor dat het van onderen erg gaat broeien, hierdoor ontstaat een ideaal klimaat voor bacteriën. Gebruik dus niet te vaak inlegkruisjes.
Ook strakke kleding zorgt voor een broeierig klimaat, draag dus geen strak ondergoed of bovenkleding.
Gebruik bij voorkeur katoenen ondergoed en slaap liefst naakt of in los zittende nachtkleding.
Sommige infecties zijn seksueel overdraagbaar. Bij wisselende seksuele contacten is het dus ook ter voorkoming van infecties zeer belangrijk om condooms te gebruiken.
Schimmelinfectie (Candida)
Een schimmelinfectie is de meest voorkomende vaginale infectie. Naast de vagina kunnen ook de schaamlippen geïrriteerd zijn.Klachten die bij een Candida-infectie kunnen optreden zijn: jeuk, yoghurt-achtige afscheiding, soms klonterige afscheiding de schaamstreek kan rood zijn. Soms is er een branderig gevoel bij het plassen.
In de zwangerschap ben je extra gevoelig voor een Candida-infectie, net als voor alle andere infecties overigens. Een schimmelinfectie heeft geen gevolgen voor de zwangerschap, wel kan het kind tijdens de baring geïnfecteerd raken. De baby krijgt dan spruw (witte aanslag en blaasjes in de mond). Spruw is zeer hinderlijk voor de baby. Het is dus zeker belangrijk om een schimmelinfectie te laten behandelen. De huisarts kan, door een beetje afscheiding onder de microscoop te bekijken, zien of het een Candida-infectie is. Behandeling vindt plaats door tabletten die ingebracht moeten worden in de vagina of worden ingenomen (oraal). Soms schrijft de arts je een combinatie van crème en tabletten voor.
Bacteriële infectie
Zoals het woord al zegt wordt deze infectie veroorzaakt door een bacterie. De afscheiding ruikt sterk naar rotte vis en is grijswit. In de zwangerschap wordt deze infectie in verband gebracht met een verhoogd risico op vroeggeboorte, een goed onderzoek is helaas niet beschikbaar. Het is dus heel belangrijk om deze infectie direct te laten behandelen. De behandeling bestaat uit tabletten die via de mond worden ingenomen.Chlamydia
Chlamydia is een seksueel overdraagbare aandoening (SOA) en komt bij 2-4 % van de seksueel actieve vrouwen voor. De infectie wordt veroorzaakt door een bacterie die zich in de slijmvliezen nestelt. Bijvoorbeeld in de baarmoedermond of de urinebuis, maar bij orale seks kunnen dus ook de slijmvliezen van de mond worden geïnfecteerd. Klachten kunnen zijn: grijze afscheiding, pijn of branderig gevoel bij het plassen, pijn bij het vrijen of onderbuikspijn, tussentijds bloedverlies. Vaak zijn er geen klachten bij een Chlamydia-infectie en kan deze infectie lang blijven bestaan. Tijdens de zwangerschap kan een niet-behandelde Chlamydia-infectie worden overgedragen op het kind tijdens de baring. Het kind kan oogontsteking en longontsteking krijgen. Chlamydia wordt ook in verband gebracht met vroegtijdig breken van de vliezen, maar hier zijn onvoldoende betrouwbare onderzoeksgegevens van bekend.Chlamydia zijn goed te behandelen met antibiotica, er zijn één- of meerdaagse kuren beschikbaar. Ook tijdens de zwangerschap zijn er antibiotica die geen schadelijk effect hebben op de baby.
Omdat Chlamydia een SOA is, is het belangrijk dat de partner ook behandeld wordt.
Gonorroe
Gonorroe is een SOA die minder vaak voorkomt dan Chlamydia. Gonorroe veroorzaakt een ontsteking van de slijmvliezen, dus de baarmoedermond of de urinebuis. Gonorroe is vaak symptoomloos. Bij een herhaald terugkerende blaasontsteking moet onderzocht worden of Gonorroe de boosdoener is.Als er wel klachten zijn, zie je vaak overvloedige geelgroene afscheiding. Bij mannen veroorzaakt Gonorroe een pusachtige afscheiding uit de penis.
De diagnose is te stellen door een kweek te nemen van de baarmoedermond of urinebuis. De uitslag duurt enkele dagen tot een week. Behandeling vindt plaats met antibiotica. In de zwangerschap kun je middelen gebruiken zijn die niet schadelijk zijn voor de baby. De seksuele partner moet ook behandeld worden. Bij een niet behandelde Gonorroe kan het kind tijdens de bevalling besmet worden. Hierdoor kan het kind een oogontsteking of een navelontsteking krijgen.
Trichomonas
Een Trichomonas-ontsteking wordt veroorzaakt door een protozoön, een ééncellig organisme groter dan een bacterie. Trichomonas geeft heel vaak geen klachten en het duurt soms ook jaren voordat de ontsteking naar voren komt. De ontsteking bevindt zich in de vagina en/of plasbuis.Klachten die bij een Trichomonas-ontsteking kunnen optreden zijn: dunne geelgroene afscheiding die schuimig is en stinkt (een wee-zoete lucht), blaasontsteking en/of een rode vagina. De schaamlippen kunnen geïrriteerd zijn waardoor het plassen pijn kan doen.
De diagnose kan meestal worden gesteld door microscopisch onderzoek van het vaginaslijm. Het kweken van vaginaslijm of urine kan Trichomonas ook aantonen. Trichomonas is eenvoudig te behandelen met een éénmalige dosis tabletten. Trichomonas veroorzaakt geen problemen in de zwangerschap en wordt niet overgedragen op het kind tijdens de baring. Omdat Trichomonas een SOA is moet de partner ook behandeld worden.
| Bron: Digitalbabycare | Copyright: Medic Info | Datum: 14/04/2003 | Disclaimer |