Hartinfarct - inleiding |
|
Inleiding
Van een hartinfarct of myocardinfarct is sprake als een deel van de hartspier (het myocard) afsterft doordat de bloedtoevoer naar dat deel is afgesneden. De oorzaak hiervan is meestal een bloedstolsel (trombus) of een stukje van een gescheurde atherosclerotische plaque (een laagje vettig materiaal dat zich heeft afgezet op de binnenwand van een slagader, ook wel bekend als aderverkalking). Het stolsel of het stukje plaque kan in de loop van een paar dagen oplossen, maar dan is meestal al onherstelbare schade aan de hartspier toegebracht.
Er zijn verschillende soorten hartinfarcten, afhankelijk van de plaats van het infarct en de dikte van het stuk hartspierweefsel wat door het infarct wordt getroffen. Afhankelijk van de plaats en de grootte van het infarct, kunnen de klachten, symptomen en complicaties van een hartinfarct verschillen. Met een electrocardiogram (ECG) of met behulp van echocardiografie kan de plaats van het infarct worden bepaald.
Uw browser ondersteunt geen Flash of u gebruikt een oude versie van Flash Player.
hier om Flash Player te downloaden.
Transmuraal hartinfarct
Een hartinfarct wordt transmuraal genoemd als de bloedtoevoer naar een deel van de hartspier zo sterk is verminderd dat het betrokken deel bijna over zijn hele dikte afsterft.Subendocardiaal hartinfarct
Bij een subendocardiaal hartinfarct sterft de hartspier af over één derde of de helft van zijn totale dikte door gebrek aan bloed. Omdat het subendocardiale deel van de hartspier (de gladde binnenkant van het hart) altijd al het minste bloed krijgt toegevoerd, is de hartspier daar het meest kwetsbaar en raakt het eerst beschadigd bij een storing in de bloedvoorziening.Voorwand, achterwand, zijwand, onderwand of septaal infarct
Een andere, veel gebruikte, indeling is naar de plaats van het infarct in het hart.Zo is bijvoorbeeld kenmerkend voor een infarct van de onderwand van het hart, dat de pijn vaak niet op de borst maar in de bovenbuik wordt aangegeven. Ook kan er bij dit type infarct een opvallend trage hartslag aanwezig zijn. Bevindt een infarct zich in de buurt van het prikkelgeleidingsysteem van het hart dan is er een grotere kans op ritmestoornissen. Een groot voorwandinfarct heeft een nadelig effect op de pompfunctie van het hart. In het algemeen geldt dat een groot infarct meer kans op complicaties geeft dan een klein.
Verschijnselen van een hartinfarct
Het voornaamste verschijnsel van een hartinfarct is pijn op de borst, die soms door de patiënt wordt omschreven als een benauwend, beklemmend en zwaar gevoel. Deze pijn is vaak hevig, houdt dikwijls lang aan en kan uitstralen naar de keel, hals, armen, rug en de bovenkant van de buik. De meeste patiënten hebben last van ademnood. Daarnaast kunnen symptomen optreden als flauwvallen, zweten, een bleke huid, angstgevoelens, misselijkheid en braken. Het kan echter ook gebeuren dat een hartinfarct geen enkel verschijnsel met zich meebrengt en dan wordt van een 'stil' hartinfarct gesproken.Diagnose van een hartinfarct
De diagnose van een acuut hartinfarct wordt in eerste instantie door een elektrocardiografie (ECG) bevestigd. Daarnaast meet men bepaalde stoffen in het bloed waarmee de omvang van en later het herstel na een infarct kunnen worden ingeschat.Behandeling van een hartinfarct
De behandeling van een hartinfarct kan het beste zo snel mogelijk worden begonnen. Eerst worden eventuele levensbedreigende hartritmestoornissen, zoals kamerfibrilleren, verholpen met behulp van een zogeheten defibrillator. De patiënt krijgt zuurstof, een infuus en sterke pijnstillers toegediend. Daarna is de eerste prioriteit het herstellen van de bloedstroom door de kransslagader om daarmee de schade aan de hartspier zoveel mogelijk te voorkomen of te beperken. Medicatie hiervoor bestaat uit thrombolytica (middelen die bloedstolsels oplossen) en anticoagulantia (middelen die de vorming van bloedstolsels tegengaan).In sommige gevallen is het gebruik van thrombolytica niet mogelijk en kan het nodig zijn over te gaan tot angioplastiek (het zogeheten dotteren) om de bloedvatafsluiting op te heffen. Bij bepaalde patiënten is angioplastiek ook nodig ondanks eerdere behandeling met medicijnen. Naast inname van medicatie zijn veranderingen in levensstijl (roken, alcohol, eetgewoonten en lichaamsbeweging) meestal vereist om de kans op herhaling zoveel mogelijk te verkleinen.
Complicaties van een hartinfarct
De complicatiesvan een hartinfarct zijn onder meer aritmieën (hartritmestoornissen), hartfalen en myocardruptuur (scheuring van het beschadigde deel van de hartspier). Een beschadigde hartwand kan ook gaan uitstulpen als het hart samentrekt. Er is dan sprake van een hartaneurysma. Verdere complicaties ontstaan als bloedstolsels vanuit het hart door de bloedstroom worden meegevoerd (embolisatie). Deze stolseltjes kunnen elders een bloedvat afsluiten, waardoor schade kan worden toegebracht aan andere organen, zoals de hersenen. Een hartinfarct is een ernstig gezondheidsrisico.Meer informatie
Informatie van de Hartstichtingwww.hartstichting.nl
(Engels) Informatie van de National Library of Medicine (USA)
www.nlm.nih.gov
Jaffe, A.S., Davidenko, J. (2001), "Diagnosis of Acute Myocardial" Ischaemia and Infarction, in: Crawfors, M.H., DiMarco, J.P. (eds), Cardiology, Mosby, London.
Schoen, F.J., (1999) "The Heart", in: Cotran, R.S., Kumar, V., Collins, T. (eds), Robbins Pathologic Basis of Disease, 6th edn, W.B.Saunders, Philadelphia.
| Bron: LSHTM | Copyright: Medic Info | Datum: 21/04/2005 |
