Oxymetrie

Inleiding

Oxymetrie is een methode om de hoeveelheid zuurstof (de zuurstofconcentratie) in het bloed te meten. Dit is een non-invasieve procedure: er wordt niets in het lichaam ingebracht en er hoeft geen bloed worden afgenomen. De meting wordt uitgevoerd met een zogeheten oxymeter.

Oxymeter

Een oxymeter maakt gebruik van een lichtstraal om de zuurstofconcentratie in het bloed te bepalen. De oxymeter wordt om een vinger of teen geklemd; de patiënt heeft daar geen last van. Het apparaatje kan ook aan de neus, een oorlel of de tong worden bevestigd. Het feit dat een oxymeter geen enkel ongemak veroorzaakt, maakt dit apparaat zeer geschikt voor doorlopende bewaking van het zuurstofgehalte van het bloed.

De zuurstofconcentratie in het bloed kan ook worden vastgesteld door bloed af te nemen en dat door een foto-elektrische oxymeter te leiden. Deze methode is nauwkeuriger, maar minder praktisch.

Toepassingen

Oxymetrie wordt gebruikt bij uiteenlopende klinische situaties, bijvoorbeeld het bewaken van patiënten die op de intensive care liggen of onder volledige narcose zijn, het opsporen van abnormale verbindingen tussen de linker- en rechterboezem en/of -kamer, en om erop te letten dat bloedverlies geen shock veroorzaakt.

Nadelen

De oxymeter is gevoelig voor beweging en daardoor kunnen de verkregen waarden onnauwkeurig zijn, vooral bij doorlopende controles. Stoffen als koolmonoxide, methemoglobine en sommige kleurstoffen kunnen er ook invloed op hebben.

Oxymetrie kan zelfs ten onrechte een normaal zuurstofgehalte aangeven. Dit kan gebeuren bij aanwezigheid van methemoglobine en carboxyhemoglobine (aan hemoglobine verwante stoffen).

Ook kunnen er foutieve metingen worden verkregen door huidpigmentatie, de aanwezigheid van nagellak en geïnjecteerde kleurstoffen.

Meer informatie

Barratt, C.W., Vyas, H., Hayes-Gill, B.R., ET al. (2001 Jan-Feb), Selection of pulse oxymetrie equipment for ambulatory monitoring, Journal of Medical Engineering Technology, vol. 25, no. 1, pp. 17-24

Burillo-Putze, G., Herranz, I., Perez, V., (2002 Jan-Feb), Transcranial oximetry as a new monitoring method for HEMS (Helicopter EMS), Air Medical Journal, vol. 21, no. 1, pp. 13-6

Cook, L.B., (2001 Jun), Extracting arterial flow waveforms from pulse oximeter waveforms apparatus, Anaesthesia, vol. 56, no. 6, pp. 551-5

Tremper, K.K., & Barker, S.J., (1990), Monitoring of oxygen, in: Lahe, C.L (ed), Clinical Monitoring, W.B Saunders Company, London

Van de Louw, A., Cracco, C., Cerf, C., et al, (2001 Oct) Accuracy of pulse oximetry in the intensive care unit, Intensive Care Medicine, vol.27, no. 10, pp.1606-13

Venkatesh, B., Meacher, R., Muller, M.J., Morgan, T.J., Fraser, J., (2001 Mar) Monitoring tissue oxygenation during resuscitation of major burns, The Journal of Trauma, vol. 50, no. 3, pp. 485-94

Bron: LSHTM

Datum: 21/04/2005